*Γράφει ο Δημήτρης Τόλιας
Το συναίσθημα το οποίο με κατακλύζει γράφοντας αυτές τις γραμμές είναι κυρίως η στεναχώρια και η θλίψη για τα όσα συμβαίνουν στον τόπο μου και όχι ο θυμός ή η αγανάκτηση. Συγχωρέστε μου το ύφος προκαταβολικά. Όμως, είναι να απορεί κανείς με τις πολιτικές αποφάσεις των πολιτικών προσώπων που έχουν στα χέρια τους τις τύχες του τόπου μας.
Έχουμε φτάσει, στο 2025, μετά από σχεδόν 7 χρόνια της διοίκησης Γιασημάκη στην εξουσία να έχουμε δύο πολύ σοβαρές υποθέσεις στις οποίες η Δημοτική Αρχή με τις πολιτικές της αντί να συμβάλλει στην εξεύρεση συμμετοχικών λύσεων για την πρόοδο του τόπου, να αποκλείει και κατά τη γνώμη μου να τιμωρεί συλλόγους. Και κυρίως, αυτό που με ανησυχεί, είναι ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίζεται η Δημοτική Αρχή τα κύτταρα αυτά της κοινωνίας μας. Ας τα δούμε όμως με τη σειρά.
Λαογραφική Στέγη – Παλιές Φυλακές
Στο βίντεο που ανήρτησε ο Δήμος, για το πραγματικά ιστορικό και πολυπόθητο έργο στις παλιές φυλακές, παρατηρήσατε ποια ήταν η πρώτη φράση που είπε ο Δήμαρχος;
Δεν στάθηκε στην σημασία του έργου, την ιστορία του χώρου, την ανθρώπινη προσωπική του συγκίνηση, την ακτινοβολία του έργου. Η πρώτη του φράση ήταν “Για άλλη μια φορά, όλοι αυτοί που έλεγαν ότι τίποτα δεν θα γίνει”. Είναι χαρακτηριστικό το τι απασχολεί τους ανθρώπους της διοίκησης. Η μικροπολιτική, η μικροδιαχείριση του τώρα σε βάρος του αύριο, η απάντηση στους αντιπάλους, η εκδίκηση “τσέπης”, ο διαχωρισμός “όλοι αυτοί” και οι “όλοι εμείς”. (H φράση στο 0:32)
Ένας ηγέτης κρίνεται για την διορατικότητα του και τη δυνατότητα του να αναγνωρίζεται καθολικά με τα έργα και τις πράξεις του. Όταν η αγωνία μας είναι η αναφορά στους “όλους αυτούς”. Φαίνεται το τι μας απασχολεί πραγματικά. Πολύ απρόσεκτη δήλωση κατά τη γνώμη μου.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου και της Λαογραφικής Στέγης μέχρι το Σάββατο υπήρχε μια κοινώς αποδεκτή λύση. Να παραχωρηθεί στο Λαογραφικό Μουσείο ένας χώρος εντός της Σκάλας Ωρωπού και ο Δήμος να φυλάξει τα εκθέματα μέχρι την επανατοποθέτησή τους.
Για να καταλάβω τώρα. Είχαν την προσδοκία οι άνθρωποι του δήμου, να δεχθεί μια Πρόεδρος που έχει ταλαιπωρηθεί με το ζήτημα εδώ και 5 χρόνια, που έχει λάβει ΕΞΏΔΙΚΑ από τον δήμο, σε μια ΠΡΟΦΟΡΙΚΉ υπόσχεση πίσω από ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ, χωρίς υπογραφές;
Δηλαδή εσείς θα ήσασταν στα δικαστήρια με έναν άνθρωπο. Ο άνθρωπος αυτός σας λέει σε κλειστό χώρο προφορικά να συμβιβαστείτε κλείνοντας το μάτι, αλλά δεν θα βάλει κάποια υπογραφή και εσείς θα συμβιβαζόσασταν; Με τον αντίδικο σας; Χωρίς καμία ενυπόγραφη δέσμευση; Δεν νομίζω ότι είναι τόσο αφελείς. Κανείς από τους δύο.
Το σχέδιο να γίνει ένα μουσείο υπό την αιγίδα του Δήμου, με μια ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ, με μέλη του ΔΣ του Λαογραφικού, με μέλη απο Συλλόγους του Ωρωπού, με το πολύ σημαντικό περιεχόμενο της έκθεσης, ένα συμμετοχικό project, στο οποίο θα μπορούσαν να μπουν και άλλοι πολιτιστικοί σύλλογοι και να φτιάξουν όλοι από κοινού κάτι όμορφο που θα πάει τον τόπο μας μπροστά ήταν εξαιρετικό. Και μπράβο σε όλους που έκατσαν στο ίδιο τραπέζι με ψυχραιμία, και μπράβο και στον Χριστόφορο Κούτσουρη που σύμφωνα με τις ανακοινώσεις βγήκε μπροστά για να βοηθήσει.
Όμως, το να σπάνε τα λουκέτα του Λαογραφικού την Παρασκευή αιφνιδιάζοντας τα μέλη του συλλόγου και την κ. Βλάχου, δεν νομίζω πως τιμά κανέναν. Με έναν τόσο άγαρμπο τρόπο να κάνει τι; Επίδειξη ο Δήμος Ωρωπού; Μου φαίνεται τραβηγμένο. Δηλαδή δεν μπορούν να προχωρήσουν σε μια λύση; Ενυπόγραφα, με χαρτιά και να προχωρήσουμε όλοι μαζί για το καλό του τόπου;
Σημειωτέον δε, σε έναν τόπο που ο πολιτισμός μας είναι ασθενής και στηρίζεται αποκλειστικά στους ανθρώπους των συλλόγων που σηκώνουν αβοήθητοι ένα βαρύ φορτίο. Μουσεία (π.χ. Ζυγομαλά), αρχαιολογικά μνημεία, αξιοθέατα (Αμφιαράειο, ανασκαφή) είναι εκτός κάθε σχεδιασμού.
Εκεί υπάρχει εδώ και χρόνια ένα Λαογραφικό Μουσείο. Υπάρχει. Αν κλείσει κάποιος τα μάτια και προσευχηθεί να μην υπάρχει. Πάλι θα υπάρχει. Το θέμα είναι τι κάνεις ως εξουσία. Ακούς την συμμετοχική πρόταση, εμπλέκεις του συλλόγους στον πολιτισμό και τη συλλογική μνήμη; Ή τους πετάς εκτός επειδή δεν χορεύουν τον αγαπημένο σου χορό; Άλλωστε, δεν μας έχει γίνει γνωστό καν ποιοι θα μπούν στον ανακαινισμένο χώρο. Τι θα γίνει εκεί; Δεν πρέπει να γνωρίζουμε; Καλώς άρχισαν τα έργα, καλό θα ήταν ήδη κάποιος υπεύθυνα να μας είχε ενημερώσει τι θα είναι στην πράξη το ΚΕΝΤΡΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΔΟΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Είναι μεγάλη παράληψη η έλλειψη ενημέρωσης για το θέμα.
Σύλλογος Πάλης Αυλώνα
Το κυνήγι αυτό του Δήμου, που βλέπει τους συλλόγους ως “ΕΜΠΟΔΙΑ” όπως είπε στην ανακοίνωση του αντί για αρωγούς, ομοιάζει με την συμπεριφορά προς έναν άλλο σύλλογο, αθλητικό.
Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη, παύει να είναι σύμπτωση.
Δεν ξέρω πια αν υπάρχουν άλλες λέξεις να περιγράψει κανείς την αδικία που υφίστανται οι αθλητές και οι αθλήτριες της πάλης που αναγκάζονται να πηγαίνουν στα Οινόφυτα για να κάνουν προπόνηση.
Όλα αυτά γιατί ο Δήμος Ωρωπού, κρίνει λόγω της ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ διένεξης ΕΝΟΣ ΠΡΩΗΝ πρόεδρου του συλλόγου με Αντιδήμαρχο, ότι δεν έχουν “διαγωγή κοσμιοτάτη” και για αυτό τα παιδιά δεν δικαιούνται να προπονούνται σε αθλητικό χώρο του Δήμου Ωρωπού.
Αν θέλει ο Αντιδήμαρχος, ας μηνύσει τον άνθρωπο με τον οποίο έχει τη διένεξη. Αντί αυτού, κάνουν επίδειξη δύναμης και εξουσίας αποκλείοντας συλλήβδην τον σύλλογο από την δυνατότητα να προπονείται. Όσα και να πω δεν νομίζω ότι αρκούν. Ο Δήμος μας διασύρεται καθημερινά. Κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας ανέδειξαν το θέμα που ντροπιάζει.
Οι σύλλογοι δεν είναι εμπόδια
Είναι θλιβερό αυτό που συμβαίνει, να τα βάζει ένας Δήμος με τους φορείς του πολιτισμού και του αθλητισμού για να κάνει “μαρσαρίσματα” επίδειξης. Εκτός αν νιώθουν οι άνθρωποι του Δήμου, 7 χρόνια στην εξουσία, την ανάγκη να την κατοχυρώσουν. Οι τραμπουκισμοί περί σεβασμού έξω απο τον χώρο του Δημοτικού Συμβουλίου στους “καραγκιοζάκους” ως πρακτική είναι άλλωστε γνωστοί και αποδεκτοί απο ότι φαίνεται.
Είναι αμαρτία στον όμορφό μας τόπο να κυριαρχεί μια μίζερη τάση εκδικητικότητας που σκοτώνει κάθε καλό που ανθίζει στην κοινωνία μας. Μιλώ για τις προσπάθειες στον πολιτισμό και τον αθλητισμό. Είναι μια στρεβλή διαχείριση της τοπικής εξουσίας, που γράφεται στην προσωπική ιστορία του καθενός. Όλοι περαστικοί είμαστε άλλωστε. Και η ιστορία θα μας κρίνει για τη στάση μας απέναντι σε αυτή. Καλό είναι πολλοί, ιδιαίτερα οι νεαροί και οι φερέλπιδες, να το σκεφτούν. Γιατί το αύριο, μπορεί και να έρθει μόλις στο επόμενο πρωί.
Δημήτρης Τόλιας – Πολιτικός Αναλυτής
Υποψήφιος Διδάκτορας Πολιτικών Επιστημών ΕΚΠΑ – Αριστούχος Πολιτικής Επιστήμης (ΑΠΘ) και Διπλώματος Μεταπυχιακού Πολιτικής Επικοινωνίας (ΕΚΠΑ) – Εκδότης Oropos News
